gedachten

Een snufje natuur doet je goed

Beginnende depressie en overspannen. Dat is de conclusie die de dokters hadden over mij begin dit jaar. Ik had twee jonge kindjes, een voltijdse job en twee keer avondlessen grafische vormgeving. Echt tijd voor mijzelf was er niet meer. Na een korte opname in het ziekenhuis kwam ik tot de volgende beslissing: ik moest mijn tijd drastisch gaan herstructureren. De avondlessen vallen weg. Ik werk voorlopig part time en de kindjes zijn overdag bij de schoonouders of op school/in de crèche. Ondanks de nodige boodschappen en het huis kuisen, kreeg ik eindelijk terug ademruimte.

Maar het belangrijkste moest nog komen: hoe leer ik mijzelf iets te geven. Waar ik normaal gezien alleen maar geef aan anderen, was ik mijzelf volledig uit het oog verloren. Waar geniet ik het meest van? De antwoorden kwamen vrij snel: creatief zijn, de natuur, koken, … Ik moest alleen nog leren mijzelf daartoe aanzetten, het mijzelf leren gunnen.

Deze blog is een oefening voor mij. Elke dag ga ik met mijn fototoestel de tuin in en fotografeer ik één iets frapants van die dag. Dat kan een bloem zijn, dat kan een insect zijn of een vogel. Het kan iets zijn dat mijn aandacht trok. Wat vast staat, is dat het iets is waar ik gelukkig van word, waar ik trots op ben om het ontdekt te hebben. In de natuur zijn is therapie op zichzelf, hoor ik vaak. En het is inderdaad zo. Het maakt me rustig. Het is datgene dat ik nodig heb.

Mijn doel is om dit 365 dagen vol te houden. Ik ga ervoor!

Leave a Reply